စိတ္ထဲမွာ ငါးရုိး


သူ႔ငါမသိ
ငါ့သူမသိ
Ethic နဲ႔.. Friendship
သာသာထုိးထုိး ေပါ့.. ကြဲ႔ ..ေနာ့..
ဆြဲဆြဲငင္ငင္ေလး ေအာ္ေတာ္မူ
အတူတူခ်ည္းကုိ
ဂလုပ္ဂလက္
တုတ္တျပက္ျပက္
ပရိသတ္ကုိ အနား ထား
ဇာတ္စင္ေပၚမွာ အခ်င္းမ်ား
အျငင္းပြားေန၏။



(ျမင္သမွ် မွတ္တမ္းတင္ တတ္သည့္ ဥာဥ္ေၾကာင့္ ကသုတ္ကရက္ ျခစ္ထုတ္ထားေသာ ခပ္စုတ္စုတ္ ကဗ်ာေလး)

9 comments:

sait phay yar said...

သိေနတယ္ေနာ္...

၀ါ၀ါခုိင္မင္း said...

ေကာင္းလဲေကာင္းဘူး.

ကဗ်ာဆရာလုပ္ရင္ ထမင္းငတ္မယ္. :P

chitchin.blogspot.com said...

နာလဲတိ တယ္...။ ေအးကြာ..ရင္တြင္းခံစားခ်က္ေလးေတြ ျငိမ္း၂ ခ်မ္း၂ ဖလွယ္ေနရတာရင္ေအး ပါတယ္...။ အျမင္မေတာ္တာ ေတြ့႕ေတာ့လဲ....ဟင္းးးးး။

sin dan lar said...

ေခါင္းစဥ္နဲ႕ လိုက္ပါ့....

မသက္ဇင္ said...

အလွတရားက အေတြးလွလွ ေလးနဲ႔--
ကဗ်ာေကာင္းေလးကို ေရးတတ္တာပဲ---

Dream said...

ေရာ့.. ေၾကာင္တစ္ေကာင္လာပုိ႔တယ္...ငါးရိုးဆူးေန
တယ္ဆိုလုိ႔...ဟိဟိ.... :P :P
ဒါေၾကာင့္ေပါဒါေပါ့...မန္မန္းခ်ားရင္ ငါးကိုေတခ်ာ
အရိုးထုတ္ပါခ်ိဳဒါ.. အထုေဒါ့ နားရိုးခ်ဴးပီ..ဟင့္..
ထေရးဂ်ဂါးနားမေထာင္ေဒါ့ အထုေဒါ့ ခ်ဳးဖီ မဟုတ္ရား.. :P :P :P

တီတီ၀ါ အားေပးသလုိအားေပးသြားတယ္..ဟိဟိ..
အဲလိုထင္လား.. မထင္ပါနဲ႔... တကယ္ပါလို႔... ဟတ္ဟတ္... :P :P

ဦးရီးေတာ္လုိင္းေျပာင္းမလို႔လား.. ကဗ်ာစပ္ျပိး ကဗ်ာဆရာလုပ္ေတာ့မယ္ေလ ဟုတ္လား.. ဘက္စံုေတာ္တယ္ေပါ့ေလ.. ေကာင္း၏။

thihanyein said...

ကဗ်ာေကာင္းေလးကိုလာဖတ္တယ္ဆရာေရ**

မိုးေသာက္ said...

ကဗ်ာေလး ေကာင္းသဗ်
ခံစားလို႕ ရတယ္
ဂြတ္ထ ဂြတ္ထ
ဒါမ်ိဳးေလးေတြ မ်ားမ်ား ေရးဗ်ာ :)

အိမ္ said...

ဘာကုိဆုိလုိခ်င္တာလဲဟင္ နားမလည္တာေတာ့အမွန္ပဲ
ဟိဟိ