Monday, 2 November 2009

ဒုန္းေဒးမတုိင္မီ

ေအးေအးေနတာၾကာေတာ့ စာေရးဆရာ ကုိေသာ္တာ တစ္ေယာက္ ေလာကဓာတ္ၾကီးတစ္ခုလုံးကုိ သူ႔လုိ ခပ္ေအးေအးပဲရွိမွာဟု ထင္မိေလသည္။ ဒီတုန္း စာအုပ္ေသတၱာကုိ ျပန္လွန္ရင္း မဂၢဇင္းေဟာင္းတစ္ခုမွာ ဆရာမ မိေနွာင္းေရးေသာ ကဗ်ာကေလး တစ္ပုဒ္ကုိ ဖတ္မိျပီးမွ အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားရသည္။



နီရိုး

အႏုပညာ၀ါသနာပါတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး
တေယာထိုးလိုက ထိုးေစ
ငေၾကာင္...။

(မိေႏွာင္း)

ေရာမျမိဳ႔ၾကီး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတုန္း နီရုိးဘုရင္က တေယာထုိးေနသတဲ့။ ယခုလည္း မနက္ကေျပာေသာ ပဲျပဳတ္သည္ ေဒၚထားရဲ႔ စကားတစ္ခြန္းေၾကာင့္ ကုိေသာ္တာ လိပ္ျပာမလုံျဖစ္ခဲ့ရသည္။

"ဆရာ လႊတ္လွက္ျပီး ကဗ်ာစပ္ မေနနဲ႔။ ကုသုိလ္ေရးေလး ဘာေလး လုပ္ဦး။ ကမာၻက ေန႔ပ်က္မလား ညပ်က္မလား မသိ။"


"ဗ်ာ"

ကုိေသာ္တာ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားရသည္။ ဒီတင္ ေဒၚထားအကြက္ထဲ သူ၀င္သြားတာ သိလုိက္ရသည္။ ေနာက္က်သြားေလျပီ။ ေဒၚထားက ကမာၻပ်က္ပုံကုိ သူကုိယ္တုိင္ အဂၤလိပ္ဓာတ္ရွင္ကားထဲဲ ၾကည့္ဖူးသည့္အတုိင္း မရပ္မနား ရွင္းျပေလသည္။ ကြက္စိပ္ဆရာ ကုိေစာ၏ အေျပာေလးေတြႏွင့္ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ တစ္ပါး၏ သီခ်င္းကေလးေတြ ပါ ထည့္ထည့္ျပီး ေျပာသြား ေဟာသြားသျဖင့္ ေနအေတာ္ျမင့္သြားသည္။

ဒီကိစၥကုိ မသိရသျဖင့္ အိမ္မွာ ကုိေသာ္တာ၏ က်ားကန္ထားရေသာ စာေပၾသဇာ ေတာ္ေတာ္ေလး က်ဆင္းသြားရသည္။

"ရွင္က ဒါေတာင္မသိဘူးလား။ ဒီေလာက္ စာေတြ ဖတ္ေန၊ ေရးေနျပီးေတာ့။ " ဟု ဇနီးသည္က အေငၚတူးသည္။

ကုိယ္လည္း နီရုိးလုိ ျဖစ္ေနျပီလား။

"မဟုတ္ေသးဘူး မိန္းမရယ္ ဘယ္သူေျပာတဲ့ စကားလဲ" ဟု ေညာင္နာနာေလး ျငင္းမိေတာ့

"အုိ..စံဇာဏီဘုိက အစ လူတုိင္းေျပာေနၾကတာပဲ။ ခုိင္မာသလားေတာ့ မေမးနဲ႔။ အင္တာနက္ထဲမွာကုိ ပါတာ"

အင္တာနက္ထဲ ပါလာတာဆုိေတာ့ ကုိေသာ္တာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ျဖဳန္သြားရသည္။ အားငယ္သလုိလုိေတာင္ ခံစားရသည္။ "၀ီကီပိဒိယ တစ္ခ်က္လွန္လုိက္ရင္ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ကေရာ" ဟု သူငယ္ခ်င္းစာေရးဆရာတစ္ေယာက္ ေျပာတာကုိ မွတ္သားရဖူးသည္။ အခုကိစၥမွာ စံဇာဏီဘုိ ကုိယ္တုိင္က အင္တာနက္ထဲမွာ ဟုိရွာဒီရွာ ေလွ်ာက္ရွာျပီး ေျပာထားတာဟုလည္း အတြင္းသိ အစင္းသိ လူငယ္ပုိင္းက အခုိင္အမာ အဆုိရွိၾကသျဖင့္ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ အေတာ္ေလး တုန္လွဳပ္ မိေလသည္။

"ငါမရွိေတာ့ရင္ မင္းနဲ႔ကေလးေတြနဲ႔ ဘယ္လုိေနၾကမလဲ မိန္းမရယ္"

"ဒီမယ္ရွင့္။ ရွင္ရူးေနလား။ ကမာၻပ်က္ပါတယ္ဆုိ ဘယ္သူက လြတ္မွာတုန္း။ စာေရးဆရာပီပီ အပုိေတြ စိတ္ကူးယဥ္ျပီး ေျပာမေနနဲ႔။ ေနာက္ျပီး ဒီညေန ရွင့္သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ သြားမယ္စိတ္မကူးနဲ႔။ ဘုရားသြားရမယ္။ ကမာၻၾကီးက ပ်က္ခါနီးေနျပီ။ ရွင္က အေပါင္းအသင္း အေၾကာင္းျပျပီး အရည္ေလး တျမျမနဲ႔။ အရင္တုန္းကေတာ့ ေ၀းေသးလုိ႔ မေျပာေသးဘူး။ ခုေတာ့ ကမာၻပ်က္ဖုိ႔က သိပ္လုိေတာ့တာ မဟုတ္ဘူး။ ေလွ်ာ့ရင္ေလွ်ာ့ မေလွ်ာ့ရင္ ရွင္အပါယ္လားမွာ ျမင္ေယာင္ေသးတယ္။ ကၽြန္မလုိ သူေတာ္ေကာင္းမနဲ႔ရတာ ရွင္ကံေကာင္းတယ္မွတ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အ၀ိဇၨာနဲ႔ ေမာဟနဲ႔။ ၾသဃေလးျဖာထဲမွာ တ၀ဲလည္လည္။ ၀ိပႆနာကုိ တစ္ခါမွ လုပ္တယ္ မရွိဘူး။ ဘာတဲ့ အာေသ၀နာစဗာလာနံ တဲ့။ ပ႑ိတာနဥၥေသ၀နာ တဲ့။ ရွင့္ကုိ ဒီလုိတစ္ခုခ်င္း လုိက္ေျပာေပးေနမွ ရတယ္။ "

ဟု တရစပ္ၾကီး ဆုံးမသျဖင့္ ကုိေသာ္တာ တစ္ေယာက္ ေခါင္းေမႊးကေလးကုိ ပြတ္ရင္း မ်က္ႏွာငယ္ေလးႏွင့္ ျဖစ္ေနရသည္။

"ေအးပါကြာ။ ပုိက်ိန္းေသေအာင္ တာဆုံက မုိးလက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ သြားစုံစမ္းလုိက္ပါ့မယ္။" ဟု မရဲတရဲ အထြန္႔တက္မိသည္။

"ဘာရွင့္။ ရွင္တုိ႔ေယာက်ာ္းေတြမ်ား တစ္ခုခုျဖစ္လာရင္ စုံစမ္းရတာနဲ႔။ စစ္ေဆးရတာနဲ႔။ သဒၶါတရားကုိ မရွိဘူး။ ဒီမယ္ သြားခ်င္သြား၊ မသြားခ်င္ေန။ လက္ဖက္ရည္ဖုိးေတာ့ တစ္ျပားမွ မရဘူး။ ညေနအခ်ိန္မီ ျပန္လာခဲ့။ ေလေတြ တအားလႊတ္မေနနဲ႔။ လူေလးစားတာ ေလ်ာ့တယ္" ဟု အကန္႔အသတ္ႏွင့္ေပးေသာ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ရေလသည္။

လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ တက္သစ္စေလးတစ္ေယာက္က မိေႏွာင္း ကဗ်ာသံတူေၾကာင္းကြဲေလးတစ္ခုကုိ လက္တမ္းစပ္ဆုိျပီး ကုိေသာ္တာကုိ ၀င္တြယ္သည္။

ေသာက္သုံးလည္းမက်
ကမာၻပ်က္ခါနီး
ကဗ်ာစပ္ေနတယ္
ငေၾကာင္။

ျပီးမွ"ကန္ေတာ့ေနာ္ ဆရာ။ ကိုယ့္ဆရာမုိလုိ႔ ကုိယ္စတာ။ ခင္လုိ႔မင္လုိ႔စတာပဲရွိတယ္ မဟုတ္လား ဆရာရယ္။ မခင္ဘဲ မမင္ဘဲစတယ္ဆုိတာ ဆရာၾကားဖူးလား" ဟု ဆုိေလသည္။

"ဟုတ္ေသးဘူးဗ်။ က်ဳပ္ေတာ့ ဆရာဘုိကုိ သိပ္မယုံဘူးဗ်ာ။ ျပီးခဲ့တဲ့ နာဂစ္တုန္းကက်ေတာ့ သုံးႏွစ္ေလာက္ၾကိဳျပီး ဘာေဟာကိန္းမွ ထုတ္ထားတာမရွိဘဲနဲ႔"

ဟု ဆုိမိေတာ့ လူတုိင္းက သူ႔ကုိ သနားသည့္မ်က္လုံးျဖင့္ ၀ုိင္းၾကည့္ၾကေလသည္။

"အခုကိစၥက စံဇာဏီဘုိ အေျပာတစ္ခုတည္း မဟုတ္ဘူးဗ်။ အင္တာနက္ထဲမွာကို ပါတာ။ အားေတာ့ နာတယ္။ ေျပာရဦးမယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဆရာ တယ္န,သြားျပီဗ်။ ဒီကိစၥက သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ဘေလာက္ဂါေတြ ကုိယ္တုိင္လက္ခံထားၾကတာ။ ဆရာ့သူငယ္ခ်င္း အလွတရားဆုိတဲ့ ဘေလာက္ဂါ ကေတာင္ ကမာၻပ်က္ခါနီး ဘာေတြလုပ္မယ္ ညာေတြလုပ္မယ္ဆုိျပီး ေျပာထားေသးတယ္။ ေနာက္ျပီး ျဗိတိသွ်လုိ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးကုိ က်ေနာ္ လုိလုိမယ္မယ္ ကူးလာတယ္။ ဆရာတုိ႔လုိ လက္ေပါက္ကပ္တဲ့ လူေတြကုိ ရွင္းျပရေအာင္။ ေဟာဒီမွာ ေဟာဒီမွာ"

ဟုဆုိ၍ ေကာ္ပီတစ္ထပ္ၾကီးကုိ ျပေလသည္။

လားလား။ အဟုတ္ၾကီးပါ့တကား။ အဂၤလိပ္လုိ ေဆာင္းပါးရွည္ၾကီး တစ္ပုဒ္လုံးကုိ ပရင့္ထုတ္ထားတာ ေတြ႔ရသည္။ အဂၤလိပ္လုိေတြေတာ့ ေခါင္းရွုပ္ခံျပီး ဖတ္မေနေတာ့။ ဟုတ္မွာပါဟု ေခါင္းညိတ္လုိက္ျပီး ဗမာလုိထုတ္ထားသည့္ ပရင့္ေတြကုိ ၾကည့္သည္။

ငယ္ငယ္က ကုိေသာ္တာႏွင့္ အတန္းတူတူတက္ျပီး စာစီစာကုံး အိမ္စာေပးလုိက္တုိင္း ကုိေသာ္တာကုိ မုန္႔ေကၽြးျပီး ကုိယ္စား ေရးခုိင္းတတ္ေသာ (ယခုမွ အင္တာနက္ကုိ အလကားနီးပါးရတုိင္း နင္းကန္သုံးျပီး ဘေလာက္ဂါေလး ဘာေလး လုပ္ေနသည့္)အလွတရား ဆုိသည့္အေကာင္ေရးသည့္ ဟုိမက်ဒီမက် စာပုိဒ္ကေလးကုိ ေတြ႔ရသည္။ သူ႔ဘာသာေမး၊ သူ႔ဖာသာေျဖထားသည့္ အင္တာဗ်ဴးပုံစံ စာေပးစာယူ ေဖာင္ကေလး ျဖစ္ေလသည္။

ဒုန္းေဒးေမးေျဖ( Q and A about Doomsday)

(က)ကမာၻပ်က္ခါနီး ဘယ္သူနဲ႔ ရွိခ်င္ပါသလဲ။
ကဗ်ာဆရာ ကိုေသာ္တာနဲ႔ ရွိခ်င္ပါတယ္။ ဒီလူ အူေၾကာင္ေၾကာင္လုပ္တာ ထုိင္ၾကည့္ခ်င္လုိ႔။ ကမာၻပ်က္ေနတုန္း ဒီလူ ဘာေတြေၾကာင္ေနမလဲ ဆုိတာကုိ ၾကည့္ေရးျပီး ဘေလာက္ေပၚ တင္ထားရင္ လႊတ္နာမည္ရမွာပဲ။
(ခ)ဘာေတြခံစားေနရမလဲ။
အေထြအထူးေတာ့ ခံစားရမယ္ မထင္ဘူး။ ကုိယ့္ကမာၻက ပ်က္ခဲ့တာၾကာျပီ။ (ဒါက သနားေအာင္ ေရးရတာ။ ဘေလာက္ ထုံးစံ)
(ဂ)ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ။
အေသလွေအာင္ တရားလုပ္ပါ့မယ္လုိ႔ ေျဖရပါမယ္။ (ဒါလည္း ထုံးစံပါ။)
(ဃ)၀မ္းနည္းမိမွာက
ဘေလာက္ဂါေတြ ဆက္လက္ အတင္းအုပ္လုိ႔ မရေတာ့ဘူး။
(င)ေၾကာက္လန္႔မိတာက
ပုိင္သြန္ဆုိတဲ့ ဗမာ့စပါးၾကီးေျမြေတြ လြတ္လာျပီး ဟုိျမိဳဒီျမိဳ ျမိဳကုန္မွာ။
(စ)ေဆာင္ထားခ်င္တာက
သားရဲတိရိစၧာန္ေတြကုိ ေျခာက္လွန္႔ရေအာင္ ဓာတ္မီးတစ္လက္။
(ဆ)ေတြးမိေတြးရာအေတြး
အိမ္ေထာင္မက်ေသးဘူး။
(ဇ)ဂုဏ္ယူခ်င္တာက
အမ်ားထင္သလုိ ကမာၻသူကမာၻသားေတြ အခ်င္းခ်င္းသတ္လုိ႔ မေသရဘူး။ ကမာၻပ်က္လုိ႔ ေသရတယ္။
(စ်)ရွာၾကံေျဖသိမ့္ခ်င္တာက
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရးစရာတစ္ခုရတာေပါ့။
(ည)က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း
ကမာၻေရ နင္ ကုန္ေအာင္ပ်က္ရင္ပ်က္ ကုန္ေအာင္မပ်က္လုိ႔ ၂၀၁၂ မွာ ငါတစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့ရင္ ေဗဒင္ဆရာေတြကုိ ေ၀ဖန္ျပီး စၾက၀ဠာမွာ နာမည္ၾကီးေအာင္လုပ္မယ္။

ေအာက္ကမွတ္ခ်က္မွာ ကုိေသာ္တာ နားမလည္သည့္ တက္ဂ္ဆုိေသာ စကားကုိ ေတြ႔ရသည္။

(မွတ္ခ်က္။ ။ ေဒၚနန္း၀ါ၀ါေမာင္ တက္ဂ္သျဖင့္ အလွတရား ေရးသည္။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔။ )

ေနာက္တစ္ပါတ္ေလာက္ေနေတာ့ အလွတရား ဖုန္းဆက္သည္။ ကုိေသာ္တာ ကေမးသည္။

"ဟေကာင္။ နင္ကမာၻပ်က္မယ္ဆုိတာ ယုံလား။"

"အလကားပါကြာ။ လုပ္စားတာ။ ငါ့မွာ ရွင္းထားတာေတြရွိတယ္။"

"ဟုတ္လား။ ႏုိ႔။ နင္ကုိယ္တုိင္ ကမာၻပ်က္ရင္ ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္ ေရးထားျပီးေတာ့။ ငါအဲဒါဖတ္လုိက္ရတယ္"

"ေအး။ ငါလည္း လုပ္စားထားတာ။"

မဟုတ္တာခ်ည္း ေရြးေျပာရရင္ အလွတရားတုိ႔ ထိပ္ဆုံးဗ်ား။

13 comments:

မိုးေမာင္ on 2 November 2009 03:20 said...

ဟိုး.. ဟိုး.. ဟား.. ဟား.. ေဟး.. ေဟး...။ မိုက္လွခ်ည္လား ကိုကိုအလွတရားရယ္။

အႏုပညာ၀ါသနာပါတာေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး
တေယာထိုးလိုက ထိုးေစ
ငေၾကာင္...။


အဲဒီအပိုဒ္ႀကီး ပိုသေဘာက်တယ္။ စာတတ္တဲ့လူမ်ားေရးေတာ့ ပါးနပ္လိုက္တာ။ လမ္းေဘးဆိုက္ကားသမားေရးတဲ့ သေရာ္စာနဲ႔ကြာပ..ကြာပ။ အဲဒါ ပညာပဲ။

ကိုရင္ေနာ္ခင္ေလးငယ္ on 2 November 2009 04:45 said...

ကိုအလွတရားေရ..
ေကာင္းလိုက္တဲ႔ သေရာ္စာဗ်ာ.. :)

"ဟုတ္ေသးဘူးဗ်။ က်ဳပ္ေတာ့ ဆရာဘုိကုိ သိပ္မယုံဘူးဗ်။ ျပီးခဲ့တဲ့ နာဂစ္တုန္းကက်ေတာ့ သုံးႏွစ္ေလာက္ၾကိဳျပီး ဘာေဟာကိန္းမွ ထုတ္ထားတာမရွိဘဲနဲ႔" မွန္လိုက္ေလဗ်ာ..။

ကိုမိုးေမာင္ႀကီး ေျပာသြားတာလည္း မွန္တာပါပဲဗ်ိဳ႕..
“စာတတ္သူမ်ားေရးေတာ႔ ပါးနပ္လိုက္တာ” တဲ႔.. ဟုတ္ပါ႔..။ ခုတေလာ ေရးေနၾကတဲ႔ ကမၻာပ်က္တဂ္ သေရာ္စာ ဆိုတာေတြမွာ မလိုလားအပ္ပဲ စိတ္ဝမ္းကြဲစရာ ခပ္ရင့္ရင့္ေတြ ဖတ္ေနရတယ္..။

ဒီပိုစ္႔ေလး ဖတ္လိုက္ရေတာ႔မွာ “သေရာ္စာဆိုတာ ဒါမ်ိဳးကို ေျပာတာ” လို႔ ေခၚျပလိုက္ခ်င္စမ္းတယ္..။

က်ေနာ္ ဒီဘေလာ႔က စာေတြကို အကုန္လိုက္ဖတ္မယ္လို႔ ခြင့္မေတာင္းေတာ႔ဘူးဗ်ာ.. ဖတ္ေတာ႔မယ္.. း) လင့္လည္း ခ်ိတ္လိုက္ၿပီဗ်ာ..။

ခင္မင္ေလးစားခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္
ကိုရင္ေနာ္

အလွတရား on 2 November 2009 06:50 said...

ေက်းဇူးပါဗ်ား။ အားလုံး။

ဖိုးသၾကၤန္ said...

ကြ်န္ေတာ္လည္း ဒီကိစၥ ခ်ဥ္ေနတာၾကာၿပီ။ ဘာလက္ဆုပ္လက္ကိုင္၊ ဘာအေထာက္အထားမွ မၿပႏိုင္တာၾကီးကိုဗ်...ေနာ္႕။

ကိုယ္႕ဆရာ သေရာ္စာလည္း ၿဖစ္သကိုး
:)

ရဲရင့္နီ on 2 November 2009 09:09 said...

ေကာင္းမွေကာင္း ဆို...
ေကာင္းပါေပ့ ညီရာ..

WWKM on 2 November 2009 11:29 said...
This post has been removed by the author.
WWKM on 2 November 2009 11:35 said...

ဟမ္းးး..က်ဳပ္ကနွိပ္ကြတ္မလို႔ကို သူမ်ားေတြက ခ်ီး
မြမ္းသြားလိုက္ၾကတာ.. မ်က္နွာေတာင္ငယ္သြားျပီ.

ဒီ ၂နွစ္အတြင္း မိန္းမရွာေပးမယ္.... ေတာ္ၾကာ..ကမၻာမပ်က္ခင္ မိန္းမ မရလို႔ အေသမေျဖာင္႔
ပဲ ျဖစ္ေနဦးမယ္။
မထင္ဘူး..ေရးတတ္တယ္.ျပဳံးျပံဳးေလးနဲ႔ဖတ္သြားတယ္.

မဟုတ္တာေရးရင္ အလွတရားတို႔ကထိပ္ဆံုးက.ဒီလိုလည္း တတ္သား.. ငေၾကာင္. :P

ေက်းဇူးစ္

စည္သူ on 2 November 2009 13:12 said...

အႏုပညာက ဝါသနာပါတယ္..
မဓိပၸါယ္ကိုေတာ့ ေသခ်ာမသိဘူးဗ်.

တေယာထိုးတာဆို ေတာ့
အင္း... စဥ္ားစားစရာ ရသြားၿပီး..

ဒီလိုသေရာစာမ်ိဳး ခုမွ ဖတ္ဖူးတာ အကိုေရ..
ေကာင္းသဗ်..

လုပ္ပါအံုး အကိုေရ႕.
ေစာင့္ေမွ်ာ္လ်က္ပါဗ်..

ခင္မင္ေလးစားစြာျဖင့္
စည္သူ။

ခ်စ္ျခင္း ေျခရာ on 4 November 2009 13:41 said...

ဘေလာ့ဂ္ဂါထဲမွာမေျပာနဲ႕ စာေရးဆရာေတြထဲမွာေတာင္ သေရာ္စာဆုိတာမ်ိဳးကေတာ့ လူတုိင္းေရးနုိင္တာမဟုတ္ပါဘူး ။ ( လူ အျမင္ကပ္လုိက ကပ္ေစေတာ့ ေျပာမိျပီ အဟတ္ ။ ) မင္းလက္က ထြက္လာတာ သေရာ္စာစစ္စစ္ပါပဲကြာ ။

အထူးတလည္ နွစ္ေထာင္းအားရဖတ္သြားပါေၾကာင္း ။ တစ္ခုပဲ မင္းရဲ႕ ကိုသစၥာဆုိတဲ့ နာမည္နဲ႕ဇာတ္ေကာင္က ဆရာကံခြ်န္ရဲ႕ နာမည္ၾကီးပင္တုိင္ဇာတ္ေကာင္ ကိုသစၥာဆုိတာနဲ႕ တူေနတယ္ ( အဲဒီဇာတ္ေကာင္ကလဲ ဆရာကံခြ်န္ သေရာ္စာေတြေရးရင္ သံုးတဲ့ နာမည္ၾကီးဇာတ္ေကာင္ပဲ။) ။ မင္းရဲ႕ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္လ္ စာေတြမွာ မသိလို႕မွားတဲ့ အစြန္းအထင္းမပါေစခ်င္လို႕ပါ ။ အဲဒါေလးသတိျပဳမိဖုိ႕ ေျပာခ်င္တာပါ ။

စာေကာင္းေပမြန္မ်ားဆက္လက္ေရးနုိင္ပါေစဗ်ာ။

အလွတရား on 4 November 2009 13:45 said...

ဘုရားဘုရား...ေအး ေျပာင္းလုိက္မကြာ။

ထက္စု on 4 November 2009 15:47 said...

ကမာၻၾကီးပ်က္မယ္လုိ႔ ေရးၾကတဲ႔ စာေတြ တက္ဂ္ေတြ မွာ ဒီပို႔စ္က အေကာင္းဆုံးပဲ.. ပ်က္ပ်က္ မပ်က္ပ်က္ ကုိယ္နဲ႔ မဆုိင္ပါဘူး.. ေသကာမွ ေသေရာ.. မပ်က္လဲ ေသမွာပဲ.. ပ်က္လဲ ေသမွာ.. မထူးဆန္းတာကို အထူးအဆန္းလုပ္ေနၾကတယ္.

အျမင္ကတ္ေအာင္ ေရးသြားတယ္... :P

ေက်ာ္ညိဳေသြး on 7 November 2009 09:56 said...

သို႔
ဦးေလးအလွတရား

တူေတာ္ေမာင္ေလးစားစြာစာေရးလိုက္ပါသည္။
ဦးေလး၏ latest post ကို က်ဳပ္ျမိဳ႕တက္တုန္း
ေကာ္နက္ရွင္အဆိုးမ်ားၾကားမွ ဆိုက္ဘာကေဖးတစ္ခုတြင္
ဖတ္ရပါသည္။ ဦးေလးက သိပ္ေတာ္တာပဲဗ်ာ။ ကိုယ္႔ဦးေလးကိုယ္ ခ်ီးက်ဴးလို႔ သူမ်ားေတြက ၀ိုင္းေလွာင္ရင္လည္း က်ဳပ္ဂရုမစိုက္ဘူး ေလးေလး။
ကဲ..စာလည္းရွည္သြားျပီ။ ဒါပဲေနာ္။ ဦးေလး က်န္းခန္းသာလို႔မာပါေစ...

တူေတာင္ေမာင္...

ေက်ာ္ညိဳေသြး
Mr.Guiter ရြာ
Myanmarbloggers.info ရပ္ကြက္။

pandora on 7 November 2009 10:49 said...

ဒီပို႕စ္ကို လႊတ္ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ..
ေကာင္းပါ့..

 

Recent posts

Recent comments

Hit

web counter