၂၁ ရာစု အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ

လူရယ္လုိ႔ ျဖစ္လာလွ်င္ စိတ္ေရာဂါႏွင့္ ကင္းတာ ရွိမွ ရွိပါ့မလားဟု ထင္လာမိသည္။ သြက္သြက္ခါျပီး ရူးေနသည္ မဟုတ္ေပမယ့္ ဟုိဘက္ၾကည့္ေတာ့လည္း Narcissistic personality disorder၊ ဒီဘက္ၾကည့္ေတာ့လည္း Attention Seeking Behaviour ႏွင့္ Histrionic Personality Disorder၊ Antisocial personality disorder ႏွင့္။ အခ်က္အလက္မ်ားနွင့္ ဆန္းစစ္ေလ့လာခ်က္မ်ားကုိ အင္တာနက္မွသာ ရယူရသျဖင့္ အင္တာနက္ ဒြႏၷယာၾကီးသည္ပင္လွ်င္ Psychopath တုိ႔အား ေပါက္ဖြားေပးရာ ေနရာေလာဟု ေတြးထင္မွားလာမိသည္။ ကုိယ္ခ်ည္း ထင္မွတ္မွားတာလားဆုိေတာ့ ကုိယ္ခ်ည္းပဲေတာ့ မဟုတ္။ ဥပမာ အားျဖင့္ Tim ေရးခဲ့သည့္ ေဆာင္းပါးမွာ ပါရွိသလုိမ်ိဳးေပါ့။ (Click Here) နာဆစ္စစ္ဇမ္ႏွင့္ ပတ္သက္လုိ႔ တင္မ္က အခုလုိ ေကာက္ခ်က္ခ်သည္။

___"ေသခ်ာသည္ကေတာ့ အင္တာနက္က ကုိယ္ခ်စ္ အတၱေပမ ၀ါဒ (narcissism) ကုိ ဖန္တီးခဲ့သည္ေတာ့ မဟုတ္။ သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း ဆုိရွယ္၀ဘ္ဆုိက္မ်ားတြင္ အတၱေပမ ၀ါဒကုိ ျမွဳပ္ႏွံထားပါသည္ဟု အျငင္းအခုန္ ျပဳလုိၾကသူ အျမားအျပားရွိရလိမ့္မည္။ ထုိ႔ထက္ပုိ၍ အႏၲရာယ္ကင္းကင္း ေကာက္ခ်က္ဆြဲရလွ်င္ အတၱေပမ ၀ါဒ (narcissism)ကုိ ႏွစ္သက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အင္တာနက္လူမႈကြန္ယက္တည္း ဟူေသာ တန္ဆာပလာမ်ားကုိ ပုိမုိအသုံးျပဳရန္ နီးစပ္သည္ဟု ဆုိသင့္သည့္ သေဘာရွိသည္။"____

သုိ႔ေသာ္ Time Magazine လုိ ၾသဇာရွိ မီဒီယာၾကီးမ်ားကေတာ့ သတိထားျပီး သုံးသပ္ပါသည္။ "social networking ကုိ ရုပ္ျမင္သံၾကားတုိ႔၊ သတင္းစာတုိ႔နည္းတူ media တစ္ခုလုိပဲ သေဘားဖုိ႔ သင့္ပါသည္တဲ့။ အျပင္မွာဆုိးတဲ့ လူကေတာ့ facebook မွာလည္း ဆုိးမည္။ အျပင္မွာေကာင္းရင္ facebook မွာလည္း ေကာင္းမည္။" ဟုေရးေလ၏။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔ဆုိလုိခ်က္ကလည္း အထက္က ေျပာထားတာရဲ႔ ေျပာင္းျပန္အဓိပၸါယ္ကုိ ေဆာင္သလုိလုိႏွင့္ တကယ္ေတာ့ ထူးမျခားနားယူဆခ်က္ကုိ သတိထားေျပာရုံမွ်ပဲ ျဖစ္သည္။(Ref:http://wellness.blogs.time.com/2009/12/03/the-psychology-of-facebook-profiles/#ixzz0eIUKjnyp)

ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ကုိ ပုိ၍ ၾကည္ညိဳမိသည္။ ပုထုဇေနာ ဥမၼတေကာ ေဟာခဲ့သကုိး။ သကၠာယဒိ႒ိသည္ ပုထုဇဥ္တုိ႔ ရူးသြပ္မႈ၏ အေျခခံ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ပါမည္။ သုိ႔ေသာ္ အီေဗာ္လူးရွင္းသမားမ်ား ကေတာ့ တကုိယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းဟာ လူသားမ်ိဳးႏြယ္ ရွင္သန္ႏုိင္ဖုိ႔ ျဖစ္သည္ဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိၾကသည္။ "လူတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ရဲ႔ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း အတြက္ သူ႔ကုိယ္သူ စေတးလုိက္တယ္ဆုိတာဟာ သူ႔ရဲ႔မ်ိဳးရုိးဗီဇအတြက္ (သူ႔ကုိယ္သူ) အက်ိဳးျပဳလုိက္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါသည္" ဟူသတတ္။(Ref: Evolution by Richard Dawkins, published in 1976.) အန္ဒရူးဘေရာင္းကေတာ့ "တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းဟာ မ်ိဳးဗီဇအဆင့္ကုိေရာက္တဲ့အခါမွာ တစ္ကုိယ္ေကာင္းဆန္ျခင္းလုိ႔ လုံး၀မဆုိရေတာ့ဘူး။" ဟု ထပ္ဆင့္ ရွင္းလင္းသည္။

အားမနာတမ္း ေ၀ဖန္ရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တြင္ ရွိေသာ သကၠာယဒိ႒ိသည္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္ေသာ ကမာၻျပဳယဥ္ေက်းမႈ ေအာက္တြင္ ခ်ီးျမွင့္ေျမွာက္စားျခင္းကုိ ခံရသည္။ အေမရိကန္၏ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အထင္ၾကီးတတ္ေအာင္ သင္ၾကားေပးေသာ ပညာေရးစနစ္က တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ကုရခက္ေသာ အတၱေပမေ၀ဒနာရွင္ (narcissistic personality disorders) ေပါင္းမ်ားစြာကုိ ေမြးထုတ္ေပးေနသည္။ တခ်ိန္ကေတာ့ တုိင္းမ္မဂၢဇင္းၾကီးတြင္ ေဘာ္လ္ကန္ဇာတ္သြင္းမည့္ အေမရိကန္ ပညာေရး စနစ္ကုိ ေ၀ဖန္ေသာ အက္ေဆးတုိကေလး ပါလာခဲ့သည္။

_____"ယခုပညာေရး စနစ္တြင္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ၾကီးေအာင္ သင္ၾကားေပးရမည္ဟူေသာ အယူအဆမွာ တစ္ဖက္ပိတ္ ရထားလမ္းကုိ သြားခုိင္းေနသည္ႏွင့္ တူပါသည္။ တကယ့္ ေအာင္ျမင္မႈ စစ္မွန္ေသာ ပညာသင္ၾကားမႈမ်ိဳးျဖင့္သာလွ်င္ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ၾကီးေလးစားမႈကုိ ရႏုိင္ပါသည္။ ႏုိင္ငံေရးအရ ေဘာ္လ္ကန္ ဇာတ္သြင္းသလုိ ပညာသင္ၾကားေရးကုိ အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေနသမွ် အေမရိကန္ေက်ာင္းမ်ားသည္ ဆက္လက္ ည့ံေနဦးမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ အထင္ၾကီးေအာင္ စိတ္ဓာတ္ကုိ ျမွင့္တင္ေပးရုံျဖင့္ ေကာင္းလာႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ (ရည္ညႊန္း။ ။ ထက္ေအာင္ ဘာသာျပန္ ကမာၻေျမၾကီးသည္နတ္ဥယ်ဥ္မဟုတ္ ။ စာ ၁၈)_____

အေရွ႔ေတာင္အာရွသားမ်ားကေတာ့ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ၾကီးျပင္းရသည္ မ်ားသျဖင့္ ေထာင္ေနေသာ စပါးႏွံႏွင့္ လဲေနေသာ စံပါးႏွံဟူေသာ သာဓကစကားျဖင့္ အႏွစ္ျပည့္၀ေသာ သူမ်ားသည္ ႏွိမ့္ခ်တတ္ရမည္ဟု သင္ၾကားတာ ခံရသည္။ လုိက္နာျခင္းရွိသည္ မရွိသည္ မည္မွ် ေအာင္ျမင္သည္ မေအာင္ျမင္သည္က တစ္က႑ေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က စိတ္က်န္းမာေရးအေၾကာင္းကုိ အဓိက ေျပာျဖစ္ၾကတာသာ ျဖစ္ပါသည္။

အတၱေပမ (Narcissism) ႏွင့္ တကြေသာ Attention Seeking ႏွင့္ ယွက္ႏႊယ္ေနသည့္ စိတ္ေရာဂါသဘာ၀မ်ားကုိ ေျပာမိၾကေသာအခါ ဂရိ မုိက္ေသာ္ေလာ္ဂ်ီ ကေလးကုိ သတိရမိသည္။ အုိဗစ္(Ovid) ေျပာျပေသာ မုိက္ေသာ္ေလာ္ဂ်ီထဲတြင္ ဆုိက္ဖဆပ္စ္ ျမစ္ေစာင့္နတ္မင္းၾကီးႏွင့္ လီရီယုိပီတုိ႔ ေပါင္းေဖာ္၍ ရလာေသာ နာဆစ္စပ္အေၾကာင္း ပါသည္။ နာဆစ္စပ္သည္ အသက္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္ အရြယ္တြင္ တစ္ျမိဳ႔လုံးရွိ မိန္းမပ်ိဳအားလုံး၏ ခ်စ္ၾကိဳက္ျခင္းကုိ ခံရသည္ ဆုိ၏။ နာဆစ္စပ္ကေတာ့ မာနတခြဲသားႏွင့္ ဘာသိဘာသာ ေနခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ နာဆစ္စပ္ သမင္လုိက္သြားရင္း ေရကန္ထဲမွ အရိပ္ကုိ ျမင္ရာမွ သူ႔အရိပ္ကုိ သူ႔ကုိယ္သူမွန္းမသိဘဲ ေမတၱာသက္၀င္ သြားသည္။ ေနာက္ဆုံး သူ႔အရိပ္မွ လြဲ၍ မည္သူ႔ကုိမွ ေမတၱာမသက္၀င္ႏုိင္ဘဲ ရွိေနရမွ တုံ႔ျပန္မႈမရွိေသာ တစ္ဖက္သတ္ အခ်စ္အတြက္ ေသရရွာ၏။ သူေသေသာ ေနရာ စတစ္ခ္ ျမစ္ကမ္းပါးတြင္ နာဆစ္စပ္ပန္းပြင့္မ်ား ပြင့္လာျပီး ေရကန္ထဲမွ သူတုိ႔၏ အရိပ္ကုန္ ၾကည့္တုန္းရွိေသး၏။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အင္တာနက္တြင္ ပရုိဖုိင္းမ်ားကုိ ႏွစ္သက္သလုိ ဖြင့္ဆုိၾကသည္။ မႏွစ္သက္သည့္ အပုိင္းမ်ားကုိ လြတ္လပ္စြာ ျဖတ္ထုတ္ၾကသည္။ မိနစ္ပုိင္းအတြင္း ငါသာလွ်င္ ငါ့ဘ၀ဇာတ္အိမ္၏ မင္းသားကေလး မင္းသမီးကေလး ျဖစ္သြားၾကသည္။ (ဥပမာေပးခ်င္လွ်င္ ေမာင္ရုပ္ဆုိးက အလွတရား ျဖစ္တတ္၏ဟု ယူၾကပါကုန္။) မွတ္မိၾကဦးမည္ ဆုိလွ်င္ တခ်ိန္တုံးက နာမည္ရွည္ၾကီးႏွင့္ ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ ဆက္စီ(Sexy) ေျခေထာက္ အတုၾကီးနွင့္ အထင္ကရ ေက်ာ္ေစာခဲ့ဖူးသည့္ အျဖစ္ကို ျပန္ေျပာင္းဆင္ျခင္ႏုိင္သည္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အင္တာနက္ ဒြႏၷယာၾကီးသည္ အရာရာကုိ ဖန္ဆင္းႏုိင္ေသာ ထာ၀ရဘုရားသခင္ မဟုတ္သျဖင့္ ျဖစ္ရမည္ဟူေသာ ၾကိဳတင္ ကန္႔သတ္ခ်က္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လက္မခံႏုိင္ပါ။ သုိ႔ရာတြင္ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သတိေပးထားခ်က္မ်ား ေဆာင္းပါးမ်ား ထြက္ေကာင္း ထြက္လာႏုိင္ပါသည္။ ေခတ္ေရစီးကုိေတာ့ တားဆီးလုိ႔ မရႏုိင္ပါ။ ပုိေကာင္းေအာင္ ျပဳျပင္ဖုိ႔ပဲ ရွိသည္။

အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ (က်န္းမာျခင္းသည္ လာဘ္တစ္ပါး) ေတာ့ ျဖစ္ပါေသး၏။